من نمي دانم
و همين درد مرا سخت مي آزارد
كه چرا انسان ، اين دانا
اين پيغمبر
در تكاپوهايش :
چيزي از معجره آن سو تر
ره نبرده است
به اعجاز محبت !
چه دليلي دارد
كه هنوز
مهرباني را نشناخته است؟
و نمي داند در يك لبخند،
چه شگفتي هايي پنهان است!
من بر آنم كه در اين دنيا
خوب بودن
به خدا
سهل ترين كار است
و نمي دانم
كه چرا انسان
تا اين حد
با خوبي بيگانه است
و همين درد مرا سخت مي آزارد !!!!

مرا به صلیب خواهند کشید

صلیب سوال

و بر فراز سرم کرکس ها به پرواز درخواهند آمد

کرکس های ترس

و من خواهم مرد

به حقیقت

اگر هم آغوش شبهای تنهاییم

تو نباشی.

در دوردستها کسی را می شناسم که قلبی به وسعت دریا دارد
چشمهایش امتدادی از غمگین ترین غروب خورشید
و تبسم لبانش گلچینی از غنچه های نو شکفته ی بهاری است

دستهایش به اندازه تمام کهکشانها جای دارد و قدمهایش در ابتدای زندگیست او را و نگاههای عاشقانه اش را می شناسم

نگاههایی مملو از یاس محبت او را می شناسم

او را که وجودش سرشار از آبی بی کران است او را که همراه نسیم صبا می وزد ، آری او را می شناسم در دوردستهاست ولی در دور دستی که همین نزدیکیهاست خانه اش پر از سادگی و صفا

و کلبه ی بی ریا و محقر او را می شناسم او نیمه پنهان و روح گمشده من است

آسمان خانه اش همیشه آبی باد